Kippenvel, tranen en echt een rollercoaster aan emoties vanavond. Het eerste album van het ‘nieuwe’ Linkin Park is een feit. From Zero, het eerste album met Emily Armstrong als nieuwe stem van de band. En ik zal heel eerlijk zijn, ik had nooit verwacht dat er iemand ooit de stem van Chester Bennington zou kunnen vervangen. Maar vanaf het eerste moment dat ik Emily haar stem hoorde in combinatie met de muziek van Linkin Park, wist ik dat het klopte zo.
De singles die al voor de release van het nieuwe album uitgebracht werden, met name ‘The Emptiness Machine’ en ‘Heavy Is The Crown’ voelden meteen als thuis komen. Linkin Park is terug en hoe! Emily heeft misschien wel de perfecte stem die bij het geluid van Linkin Park past. Nee, ze zal Chester nooit doen vergeten, maar als er iemand een waardige opvolger is, dan is zij het wel. Op haar eigen, unieke manier – met haar eigen, unieke stem.
Linkin Park, in al mijn highs en lows
Het is ruim zeven jaar geleden dat, op 20 juli 2017, Chester Bennington zichzelf van het leven beroofde. Chester was de zanger van Linkin Park, een band waar ik mezelf al zolang als ik me kan herinneren fan van noem. Linkin Park was er in al mijn highs en in al mijn lows.
In de eerste plaats ben ik fan van de muziek van de band. Midden in mijn pubertijd was daar het album ‘Meteora’, wat me echt fan heeft gemaakt. Maar, later, vooral ook de open manier van praten over mentale gezondheid door de band, met name door Chester Bennington en Mike Shinoda, is iets wat mij altijd tot ze heeft aangetrokken.
Dat Chester worstelde met zijn eigen klachten rondom mentale gezondheid, heeft hij nooit een geheim van gemaakt. Sterker nog, hij is misschien wel de meest openhartige artiest ooit geweest over dit onderwerp. Tijdens de meest lastige periode in mijn leven, heb ik daar ontzettend veel steun uit gehaald.
Niet eerder uitgebrachte opnames
De afgelopen jaren heeft Link Park af en toe nog een nieuw nummer uitgebracht, waar ‘oudere’ opnames van Chester in te horen waren. Nummers die eerdere albums net niet haalden, of die nog niet op de juiste manier uitgewerkt waren. Zo was het unieke stemgeluid van Chester ineens te horen in ‘Lost’.
Wauw, dat was voor mij echt een memorabel moment. Ik weet nog dat Lost uitgebracht werd toen ik absoluut niet lekker in mijn vel zat. Nee, ik zat gewoon in de put… Daar was ineens een nieuw nummer van Linkin Park en ik moest het gewoon luisteren. Het enige wat ik me er nog van kan herinneren, is dat ik het na een paar seconden al uitgezet heb en er daarna een maand niet naar heb kunnen luisteren. Zo heftig kwam het stemgeluid van Chester bij mij binnen… Maar ook van dit nummer ben ik gaan houden!
Bijna exact een jaar later was daar ineens ‘Friendly Fire’. En dit nummer is misschien nog steeds wel mijn meest favoriete nummer van Linkin Park, ooit. Ja, de schok van ‘opeens’ een nieuw nummer waarop de stem Chester te horen was, was er nog steeds. Maar dit keer was daar direct al het fijne gevoel, wat de muziek van Linkin Park mij altijd gegeven heeft. De bijzondere tekst, de muziek, maar in dit geval ook de videoclip die ik iedereen aan kan raden… wauw. Chester was weer heel even bij ons.
Na het verdriet, straalt de band weer
Na het overlijden van Chester is de band niet direct gestopt met bestaan, maar kwamen er al relatief snel beelden, interviews en aangepaste optredens van de band en haar bandleden online. Met name Mike Shinoda, die ook een indrukwekkende solocarrière er op nahoudt, heeft zich vrij snel laten interviewen. Mike was in al deze interviews en opnames zo authentiek, zo open en eerlijk over wat het allemaal met hem gedaan had.
Die interviews deden pijn bij mij. Om het verdriet van een band te zien, na het overlijden van hun frontman (kijk absoluut ook eens het volledige drie uur durende memorial). Ja, ik weet dat ik het hier over internationale sterren heb, die ik nog nooit in het echt gezien heb, laat staan een persoonlijke band met ze heb – maar de manier waarop zij door de jaren heen een onderdeel van mijn leven zijn geworden, dat schept alsnog een enorme emotionele band.
Het verdriet was enorm begrijpelijk natuurlijk, want ze waren misschien wel beste vrienden in de eerste plaats en daarnaast pas leden van dezelfde band. Maar ook hier, temidden van al het verdriet, was daar altijd de opbeurende, open en toegankelijke manier van praten over mentale gezondheid. Ik kan het misschien nog steeds niet snappen, of helemaal beseffen, hoe groots en oprecht de band met het verlies van Chester is omgegaan.
En nu? Linkin Park is terug! Ze stralen weer! De opnames van de eerste optredens van de nieuwe, internationale, tour komen via het YouTube-kanaal van de band online. En wat ik daar zo ongelooflijk mooi vind om te zien, is het stralende gezicht van met name Mike, maar echt de hele band als geheel.
Hoe Mike geniet van het optreden met zijn band, met zijn Linkin Park. Hoe Emily echt al een onuitwisbaar onderdeel van de band is geworden en hoe zij nu met een mix van oude en nieuwe nummers, weer een waanzinnig optreden verzorgen en daar helemaal in opgaan. Ik geniet ervan en ik hou ervan om hen zo te zien te genieten. Linkin Park is terug en hoe!
Lieve Chester, jouw band is terug en je zou nu zo trots zijn…